Ze smutkiem stwierdzam, że żaden z was nawet nie przeczytał mojego projektu. Ja wcale nie proponuję wprowadzenia użytkowania wieczystego. Mój projekt zapłaty odszkodowania zakłada tylko, że chłop będzie spłacał daną mu ziemię przez 40 lat płacąc rocznie po 2,5% wartości ziemi. W tym sensie jest to podobne do użytkowania wieczystego.

Ok ,zgadza sie .Ale jak mam wyliczyc wartośc gruntu ,jezeli ani w umowie przedwstępnej ani w akcie notarialnym nie mam tej wartości ??????
Przeciez nie bede zatrudniał rzeczoznawcy.
Chyba ,ze obliczyc z podatku od użytkowania wieczystego .

co stanowi wzrost o ponad 30% w moim przypadku...

Podkulski wybuduje centrum za 700 mln zł

Ryszard Podkulski, właściciel większości terenów w rejonie byłego hotelu Rzeszów, odkrywa karty: zrealizuje znaną od dawna koncepcję centrum hotelowo-biurowo-handlowego. Proponuje jedną zmianę: biurowiec zamiast ośmiu mógłby mieć dwadzieścia pięter W czwartek jako jedyni podaliśmy informację o tym, że Podkulski ma już większość terenów, na których zaplanowane zostało centrum hotelowo-biurowo-handlowe w rejonie byłego hotelu Rzeszów. W środę jego spółka Hotel Victoria z Lublina kupiła w przetargu miejskim 34-arową działkę. Zapłaciła za to 8,6 mln zł. Do przetargu stanął także sam Podkulski i firma Projekt Echo 57. Poza prezesem Hotelu Victoria nikt jednak nie wszedł do licytacji. W hotelu 100 proc. udziałów należy do Podkulskiego.

"Gazeta" dowiedziała się, że wcześniej - już 11 dni temu - Podkulski nabył od firmy Galeria Rzeszów 1,7 ha razem z ruinami po hotelu Rzeszów. Zapłacił za tę ziemię 40 mln zł.
- Ale to pieniądze tylko za teren. Musiałem też zapłacić za całe zorganizowane przedsiębiorstwo, czyli koncepcję, dokumenty dotyczące budowy centrum. To wielki majątek, bo w tym są m.in. umowy przedwstępne na dzierżawę ok. 40 proc. powierzchni centrum, projekt techniczny całego kompleksu - mówi Podkulski, ale nie chce zdradzić wysokości kwoty, którą zapłacił.

Teraz Podkulski ma już trzy czwarte terenu, na którym ma powstać centrum. Do kupienia został hektar, który należy do miasta. Ale wobec działek wchodzących w jego skład są roszczenia dawnych właścicieli i ich spadkobierców. To jak dotąd odstraszało potencjalnych inwestorów. Podkulski tym się jednak nie przejmuje: - Odkupiłem już znaczną część tych roszczeń. Z moich informacji wynika, że pozostałe są niezasadne i wkrótce sytuacja zostanie wyczyszczona. Myślę, że do końca tego roku wszystko się wyjaśni.I zapowiada, że jeszcze latem tego roku ruszą pierwsze prace przygotowawcze na tym terenie - do którego ma już prawo. M.in. próbne palowanie, burzenie budynku po byłym przedszkolu. Rozpoczęcie właściwej budowy zaplanował na początek przyszłego roku, a ukończenie na 2010 rok. Nad realizacją części hotelowej ma czuwać spółka Hotel Victoria, nad częścią biurowo-handlową - firma Cushman.
Podkulski zapewnia, że to, co powstanie, będzie realizowane zgodnie ze znaną już od dawna koncepcją. Chce tylko walczyć o jedną zmianę. Część biurowa, która ma się nazywać Feniks, miała w założeniu mieć osiem pięter. Podkulski chce podwyższenia tego budynku do 20 kondygnacji. - W centrum miasta powinien powstać wieżowiec - uważa przedsiębiorca.
Ale żeby zrealizować ten zamiar, w tym zakresie musi się zmienić plan przestrzennego zagospodarowania terenu. Musi się na to zgodzić rada miasta.

Cała inwestycja ma kosztować 600-700 mln zł. To koszt przedsięwzięcia razem z gruntami. Połowę Podkulski chce sfinansować z kredytu bankowego. - Mam już zapewniony kredyt w wysokości 100 mln euro - zdradza biznesmen.

Źródło: Gazeta Wyborcza Rzeszów

http://miasta.gazeta.pl/r...700_mln_zl.html

Gdańsk wygrał proces o hektar ziemi w Brzeźnie

Gmina po latach walki wygrała proces o hektar ziemi w Brzeźnie, jednej z najbardziej atrakcyjnych działek w mieście. Mimo to na odzyskanie terenu trzeba jeszcze poczekać.

- Takiego wyroku się spodziewaliśmy - cieszy się Wiesław Bielawski, wiceprezydent Gdańska ds. polityki przestrzennej.

Dzierżawcą wieczystym hektarowej działki przy ul. Zdrojowej w Gdańsku Brzeźnie jest Kordian Borejko, członek SLD, honorowy prezes Sopockiego Klubu Tenisowego, ważna postać w ostatniej dekadzie PRL. W 1993 roku wygrał przetarg na teren w Brzeźnie. Przed wojną stała tam hala zdrojowa, obok spacerowe molo, a wokół rozciągał się park zdrojowy. Borejko zapłacił za dzierżawę 89 tys. zł i zobowiązał się, że w ciągu czterech lat odbuduje halę. Nie dotrzymał słowa. Mimo to zarząd miasta dał mu czas na zagospodarowanie działki do końca 1999 roku. Tego terminu Borejko również nie dotrzymał. W 2001 roku gmina zdecydowała się wypowiedzieć dzierżawę. Sprawa trafiła do sądu. Jednak przed samym finałem sprawy prezydent Gdańska Paweł Adamowicz zawiesił postępowanie. Borejko złożył w magistracie oświadczenie, że rozpoczyna budowę i szacuje inwestycję na 36 mln zł. I choć nie potrafił wykazać, skąd weźmie pieniądze, miastu takie zapewnienie wystarczyło.

- To był szerszy problem - tłumaczy Bielawski. - Borejko miał kłopoty z uzgodnieniem projektu z konserwatorem zabytków. Staraliśmy się być wyrozumiali.

Półtora roku temu gmina wszczęła kolejny proces. Kordian Borejko nie stawiał się na rozprawy.

Mimo to wczoraj zapadł wyrok. Borejko musi oddać miastu 7,2 tys. zł za radcę prawnego i wpłacić 16,6 tys. zł do kasy skarbu państwa za niezapłacone opłaty sądowe.

- Ponadto umowa między miastem a panem Borejko musi zostać rozwiązana - powiedział sędzia Piotr Daniszewski. - Sąd nie zgadza się jednak na wydanie nieruchomości. Czynności windykacyjne gmina może wszcząć dopiero po uprawomocnieniu się wyroku.

Uprawomocnienie nastąpi najwcześniej za 19 dni. Ale pełnomocnik Kordiana Borejki powiedział wczoraj, że złoży wniosek o uzasadnienie wyroku, co potrwa kolejne kilka tygodni. - Zastanowimy się też nad apelacją - dodaje adwokat Marek Kanawka. - Do tego czasu gmina nie ma prawa odebrać mojemu klientowi ziemi. Nie ukrywam, że pan Borejko podpisał umowę przedwstępną sprzedaży tego terenu.

- Każdy, kto kupi ten kawałek ziemi, będzie następcą prawnym pana Borejki i będzie musiał respektować dzisiejszy wyrok sądu - odpowiada wiceprezydent Bielawski. - Niech liczy się z tym, że nie interesuje nas nic innego, jak rozwiązanie umowy i wystawienie działki na przetarg.

Katarzyna Włodkowska

Aż nie mogę uwierzyć.

Gdańsk wygrał proces o hektar ziemi w Brzeźnie

Gmina po latach walki wygrała proces o hektar ziemi w Brzeźnie, jednej z najbardziej atrakcyjnych działek w mieście. Mimo to na odzyskanie terenu trzeba jeszcze poczekać.

- Takiego wyroku się spodziewaliśmy - cieszy się Wiesław Bielawski, wiceprezydent Gdańska ds. polityki przestrzennej.

Dzierżawcą wieczystym hektarowej działki przy ul. Zdrojowej w Gdańsku Brzeźnie jest Kordian Borejko, członek SLD, honorowy prezes Sopockiego Klubu Tenisowego, ważna postać w ostatniej dekadzie PRL. W 1993 roku wygrał przetarg na teren w Brzeźnie. Przed wojną stała tam hala zdrojowa, obok spacerowe molo, a wokół rozciągał się park zdrojowy. Borejko zapłacił za dzierżawę 89 tys. zł i zobowiązał się, że w ciągu czterech lat odbuduje halę. Nie dotrzymał słowa. Mimo to zarząd miasta dał mu czas na zagospodarowanie działki do końca 1999 roku. Tego terminu Borejko również nie dotrzymał. W 2001 roku gmina zdecydowała się wypowiedzieć dzierżawę. Sprawa trafiła do sądu. Jednak przed samym finałem sprawy prezydent Gdańska Paweł Adamowicz zawiesił postępowanie. Borejko złożył w magistracie oświadczenie, że rozpoczyna budowę i szacuje inwestycję na 36 mln zł. I choć nie potrafił wykazać, skąd weźmie pieniądze, miastu takie zapewnienie wystarczyło.

- To był szerszy problem - tłumaczy Bielawski. - Borejko miał kłopoty z uzgodnieniem projektu z konserwatorem zabytków. Staraliśmy się być wyrozumiali.

Półtora roku temu gmina wszczęła kolejny proces. Kordian Borejko nie stawiał się na rozprawy.

Mimo to wczoraj zapadł wyrok. Borejko musi oddać miastu 7,2 tys. zł za radcę prawnego i wpłacić 16,6 tys. zł do kasy skarbu państwa za niezapłacone opłaty sądowe.

- Ponadto umowa między miastem a panem Borejko musi zostać rozwiązana - powiedział sędzia Piotr Daniszewski. - Sąd nie zgadza się jednak na wydanie nieruchomości. Czynności windykacyjne gmina może wszcząć dopiero po uprawomocnieniu się wyroku.

Uprawomocnienie nastąpi najwcześniej za 19 dni. Ale pełnomocnik Kordiana Borejki powiedział wczoraj, że złoży wniosek o uzasadnienie wyroku, co potrwa kolejne kilka tygodni. - Zastanowimy się też nad apelacją - dodaje adwokat Marek Kanawka. - Do tego czasu gmina nie ma prawa odebrać mojemu klientowi ziemi. Nie ukrywam, że pan Borejko podpisał umowę przedwstępną sprzedaży tego terenu.

- Każdy, kto kupi ten kawałek ziemi, będzie następcą prawnym pana Borejki i będzie musiał respektować dzisiejszy wyrok sądu - odpowiada wiceprezydent Bielawski. - Niech liczy się z tym, że nie interesuje nas nic innego, jak rozwiązanie umowy i wystawienie działki na przetarg.

Katarzyna Włodkowska

1.Wykonawca jest zobowiązany do wykonywania usług stanowiących przedmiot zamówienia autobusami w wersji miejskiej, spełniającymi następujące wymogi: - Liczba autobusów niezbędna do wykonania zamówienia (wozy liniowe + rezerwa) – 4 sztuki, - Każdy z autobusów wyprodukowany po roku 2004, - Każdy autobus niskopodłogowy (brak stopnia w drugich drzwiach autobusu), - Pojemność nominalna (miejsca siedzące + stojące) min. 55 miejsc, długość autobusów min. 9,0m, w tym co najmniej dwa autobusy do obsługi linii nr 73 o długości nie większej niż 11,0m, - Liczba drzwi przeznaczonych dla wsiadania i wysiadania pasażerów otwieranych automatycznie ze stanowiska kierowcy, po prawej stronie autobusu – min. 3. - Posiadają wyposażenie, oznakowanie i urządzenia kasujące określone szczegółowo w zał nr 4 do wzoru umowy. dokument - - wykaz taboru jakim dysponuje Wykonawca niezbędny do wykonania zamówienia, spełniającym warunki opisane wyżej wg ilości niezbędnej do realizacji przedmiotu zamówienia, z określeniem formy własności lub dysponowania, typu i marki autobusu, nominalnej pojemności wg producenta, liczbą drzwi, długości autobusu, określeniem wysokości podłogi, podaniem numeru rejestracyjnego, roku produkcji oraz wymagań dot. wyposażenia, oznakowania i urządzeń kasujących zawartych w zał nr 4 do wzoru umowy. W przypadkach gdy Wykonawca dysponuje:1.taborem dzierżawionym, użyczonym lub w leasingu należy zamieścić informację o stosownej umowie zawartej na okres minimum do 31.12.2010r z podaniem daty zawarcia i nazwy drugiej strony umowy, 2.planuje zakup, dzierżawę lub leasing taboru w związku z realizacją niniejszego zamówienia, należy zamieścić informację o umowie przedwstępnej zawartej z producentem, sprzedającym, wydzierżawiającym lub leasingodawcą na zakup, dzierżawę lub leasing taboru. Informacja ta powinna zawierać nazwę drugiej strony oraz datę zawarcia stosownej umowy. Umowa przedwstępna winna określać potwierdzenie daty odbioru autobusów do 14.12.2007r oraz następujące parametry autobusów takie jak: marka, typ z określeniem wysokości podłogi, roku produkcji, liczbę drzwi, długość autobusów i pojemność nominalną wg. producenta. 2.Wymagane jest dysponowanie odpowiednim zapleczm technicznym na terenie miasta Bydgoszczy gwarantującym utrzymanie wynikające z rozkładu jazdy liczby pojazdów w ruchu: dokument - Informację o dysponowaniu zapleczem technicznym na terenie miasta Bydgoszczy gwarantującym utrzymanie wynikającej z rozkładu jazdy liczby pojazdów w ruchu z określeniem formy własności lub dysponowania oraz podaniem lokalizacji. W przypadku dysponowania zapleczem obcym należy zamieścić informację o umowie na korzystanie z zaplecza lub umowie przyrzeczenia na korzystanie z zaplecza zawartą z jego właścicielem i zabezpieczającą możliwość korzystania z tego zaplecza minimum do dnia 31.12.2010r.

Wszystko dla Ryszarda Podkulskiego

Wiele wskazuje na to, że chociaż nie ma go w oficjalnym porządku obrad, na najbliższej, wtorkowej, sesji Rady Miasta może pojawić się punkt dotyczący dzierżawy gruntów w rejonie dawnego hotelu "Rzeszów".

Chodzi o kilka działek, które nie zostały wystawione na przetarg z powodu toczących się postępowań zwrotowych na wniosek spadkobierców dawnych właścicieli. Kto jest zainteresowany dzierżawą tych działek? Przedsiębiorca Ryszard Podkulski, który chce tam budować centrum handlowe. Ale Podkulski zapłacił tylko za część niezbędnego mu gruntu. I to dla niego prezydent wraz ze swoimi urzędnikami przygotowuje prezent w postaci projektu uchwały Rady Miasta, dzięki której za symboliczną opłatę dzierżawną Podkulski przejmie wszystkie potrzebne mu działki.

Czyj interes ważniejszy dla radnych?

Radni muszą sobie jednak zdać sprawę, że przykładanie ręki do takiej decyzji oznacza zgodę na jawne wsparcie Podkulskiego. Nigdy do tej pory nie było to widoczne tak dobitnie, jak robi się to w tej chwili. Radni nie mają jednak działać dla własnych interesów ani tym bardziej dla Ryszarda Podkulskiego. Zostali wybrani przez mieszkańców Rzeszowa, by służyć ich interesom. I mieszkańcy nie wybaczą im, jeśli postawią interes jednego wpływowego człowieka ponad interes miasta i mieszkańców. Bo spadkobiercy to także mieszkańcy, o których interes powinni dbać radni. A my będziemy przypominać ich nazwiska, tak by przy kolejnych wyborach ludzie mieli świadomość, którzy z radnych podejmują takie decyzje niekorzystne dla mieszkańców.

Dzierżawa zamiast otwartego przetargu

Z informacji jakie do nas dochodzą, dzierżawa miałaby zostać ustalona na długi okres, np. na 20 lat. Dlaczego? Bo w przypadku dzierżawy spadkobiercy tracą prawo pierwszeństwa nabycia działek. Niestety, władze miasta nie odpowiedziały dotąd na nasze pytania postawione w tej sprawie zarówno na łamach gazety w dwóch ostatnich wydaniach weekendowych, jaki i wysłane bezpośrednio. Czyżby prezydent i miejscy urzędnicy bali się ujawnienia prawdy?

Tymczasem ludzie, którzy starają się o zwrot gruntów w tym rejonie, są zbulwersowani i czują się już bezsilni. - Jeśli nawet postępowanie zwrotowe zakończy się dla nas niekorzystnie i nie skorzystamy z prawa pierwszeństwa, to jeśli nam odmówią, niech grunt kupi ten, który da wyższą cenę, w otwartym przetargu - komentują obecną sytuację. - A jeśli postępowanie zwrotowe zakończy się dla nas korzystnie, to niech to od nas zależy, czy wydzierżawimy nasze działki panu Podkulskiemu, czy może innemu przedsiębiorcy. Dlaczego mamy być zakładnikami Podkulskiego i ofiarami działań prezydenta Ferenca?!

Spadkobiercy czuli się zastraszani

Kupując grunt za dawnym hotelem "Rzeszów", Podkulski musiał zdawać sobie sprawę, że nie będzie mieć tytułu prawnego do brakujących działek. Musiał wiedzieć, iż być może trzeba będzie jeszcze długo czekać, aż stan własnościowy tych gruntów całkowicie się wyjaśni. No chyba, że... wiedział, że w razie czego miasto wydzierżawi mu te działki. Bezpodstawne przypuszczenie? Nie. Najlepszym dowodem, że taki wariant jest zupełnie prawdopodobny, jest historia opowiedziana nam przez spadkobierców dawnych właścicieli działek w tym rejonie.

Z oczywistych względów osoby te chcą pozostać anonimowe.

- W przypadku naszej działki jest nas kilkunastu spadkobierców. Najpierw składaliśmy wniosek o zwrot w urzędzie i każdy przeprowadzał sobie sprawy spadkowe. Nie wiemy, jakim sposobem prawnicy pana Podkulskiego znaleźli wszystkie nasze adresy - mówią nasi rozmówcy. - To są osoby mieszkające w różnych miejscowościach w kraju. Potem do każdego jeździł sam Podkulski raz z kobietą, raz z mężczyzną lub wysyłał swoich prawników. Przychodzili z taką ofertą, żeby za niewielkie pieniądze, (to nie była określona suma, w jednym tylko przypadku w Zakopanem było to 10 tys. zł) odstąpić prawa pierwszeństwa i przepisać na niego. Ponieważ działka jest współwłasnością próbował przekonać chociaż jedną osobę.

A co działo się w przypadku odmowy?

- Ja sama usłyszałam, że jeżeli się nie zgodzę, to i tak niczego od miasta nie dostanę - opowiada jedna z osób. - Odniosłam wrażenie, że tutaj w mieście nie decyduje Rada Miasta, prezydent czy wojewoda, tylko Podkulski. I ja to odebrałam jako groźbę. Prawnik Podkulskiego rozmawiał ze mną dwukrotnie w ubiegłym roku. W końcu maja i na przełomie września i października. Mimo że za pierwszym razem powiedziałam, że sobie nie życzę takich rozmów. Wiem, że Podkulski pojawiał się osobiście wraz z prawniczką w Cieszynie, Zakopanem, Częstochowie. "Bo pani zobaczy" usłyszały te osoby coś w tym stylu. Wszyscy mu odmówili. Od tej pory nie było już kolejnych prób podchodzenia. To znaczy, że Podkulski musiał czuć się już pewnie, że będzie to miał dla siebie. Podkulski był pewien, że jeśli w ten sposób tego nie załatwi, to w jakiś inny mu się to uda, bo mówił to z pełnym przekonaniem.

Dane wyciekły z urzędu?

Ludzi szczególnie bulwersuje to, że jak przypuszczają, z urzędu prawdopodobnie wyciekły ich dane.

- Ktoś musiał udostępnić nasze nazwiska i adresy - mówią z przekonaniem. - Przecież inaczej nie można ich było zdobyć.

Jest jeszcze jedna rzecz, na którą chcą zwrócić uwagę.

- Kiedyś w latach 60. w umowie wywłaszczeniowej miasto zapewniło w zamian za dom, który stał na działce, mieszkanie - tłumaczą. - Potem od tego odstąpiono i rodzice musieli załatwiać mieszkanie w swoim zakresie. Wywłaszczano wówczas za śmieszne pieniądze. To jednak jest krzywda, której nikt nam przez lata nie wyrównał. Nie chodzi o to, że ktoś z nas chce się teraz dorobić. Ale tereny były wywłaszczane pod cel publiczny, a obecnie ma tu stanąć obiekt prywatny, który będzie komuś przynosił zyski.

Nie chcą być poddawani naciskom

Spadkobiercy chcą, by postępowanie było prowadzone spokojnie i bez nacisków na nich. Nie mogą zrozumieć, dlaczego miasto miałoby iść na rękę Podkulskiemu i wydzierżawiać grunty, zamiast zaczekać na zakończenie postępowania i ewentualnie wystawić te tereny w przetargu.

Gdyby dzierżawa doszła do skutku i w tym czasie na działkach powstały obiekty budowane przez Podkulskiego, a później spadkobiercy jednak uzyskali zwrot gruntu, byliby postawieni pod ścianą. Uzyskaliby jednak grunt z fragmentami budynku, jaki ma tam powstać. Nie mogliby więc korzystnie sprzedać tego gruntu. Teoretycznie mogliby zażądać od Podkulskiego czynszu. Tylko on i nikt inny byłby zainteresowany zakupem od nich zwróconych działek z jego budynkami. Więc mógłby je kupić na swoich warunkach.

Czemu miasto nie chce wydzierżawić działek np. na 3 lata, do czasu zakończenia postępowań zwrotowych? Czy chodzi o to, żeby spadkobiercy w tym czasie odeszli z tego świata? A co będzie po dwudziestu latach? Czyżby kolejne przedłużenie dzierżawy?

Nie każdemu ułatwia się inwestycje

W czasie, gdy Ryszard Podkulski inwestuje bez ograniczeń, inni inwestorzy nie mają tak lekko.

Sztandarowym przykładem paradoksalnie jest sprawa inwestycji w rejonie hotelu "Rzeszów", tyle że wówczas miała innego inwestora. Pamiętamy, z jakimi trudnościami trwało przygotowanie planu zagospodarowania przestrzennego.

Najwięcej wątpliwości mieli wtedy radni prawicy. W końcu zablokowali decyzje w sprawie uchwalenia planu przestrzennego ze względu na formułowane przez nich zastrzeżenia do osoby inwestora. Sytuacja zmieniła się nieco dopiero wtedy, gdy z powodu takiego nacisku radnych inwestycję przejęła inna firma. To ona burzyła hotel "Rzeszów" i wykonywała inne przygotowania do inwestycji.

Jednak wówczas coraz bardziej dawały o sobie znać problemy własnościowe w tym rejonie. Z powodu roszczeń spadkobierców nie dało się przeprowadzić przetargu na zwarty teren potrzebny pod inwestycję. W rezultacie firma zaproponowała miastu dzierżawę terenu i przejęcie na siebie ewentualnych zobowiązań wobec spadkobierców. Władze miasta nie chciały o tym jednak słyszeć.

W końcu okazało się, że to Ryszard Podkulski jest bardzo zainteresowany budową w tym miejscu. Już wcześniej Podkulski stał się współwłaścicielem skrawków gruntu w tym rejonie, co dawało mu możliwości prawne, aby móc skutecznie blokować plany inwestycyjne ówczesnego właściciela hotelu "Rzeszów". I to należąca do niego spółka kupiła pierwszy wystawiony na przetarg fragment terenu. A ówczesny inwestor i pomysłodawca wybudowania dużego centrum handlowego, postawiony wobec takich faktów zmuszony był odsprzedać posiadane przez siebie grunty wraz z projektem inwestycji na rzecz Podkulskiego.

Inna sprawa dotyczy przypadku kompleksu Resovia Park, który miałby powstać u zbiegu ul. Wyspiańskiego i al. Witosa. Do tej pory uchwalono już niezbędny plan zagospodarowania. Inwestor niedługo ma składać wniosek o pozwolenie na budowę. Ostatnio prezydent zasugerował, by w budżecie miasta rezerwować pieniądze na dokumentację przebudowy sztucznego lodowiska przy al. Witosa. O co chodzi? Do budowy kompleksu potrzebne były m.in. miejskie tereny. Zostały za zgodą radnych użyczone pod pewnymi warunkami, m.in. budową nowego lodowiska. W umowie użyczenia klubowi Resovia przez miasto terenu wraz z lodowiskiem zapisano, że w razie niedotrzymania terminu rozpoczęcia budowy (dotyczy to także złożenia wniosku o pozwolenie na budowę), lodowisko wróci do właściciela, czyli do miasta. Ten termin mija końcem lutego. Nowe lodowisko powstałoby w ramach całego kompleksu sportowo-rozrywkowo-handlowego. Jednak prezydent, jak widać, nie okazuje w tej sprawie cierpliwości.

O tym, że nie zawsze miasto ułatwiało prowadzenie inwestycji, świadczą wypowiedzi przedsiębiorców.

- W ostatnim czasie nie zajmowałem się inwestycjami w mieście. Natomiast jeżeli chodzi o sprawy sprzed kilku lat, to rzeczywiście nie było mi łatwo - powiedział nam Władysław Mróz, właściciel firmy "Mróz - Chemal". - Przede wszystkim chodzi o rozwlekanie w czasie rozmaitych formalności. Czasowo obsługa inwestycji była bardzo zła, a to niekorzystnie wpływa na inwestycję, często wręcz zmniejsza jej wartość. Nie wiem, być może projekty są segregowane przez władze miasta, dzielone na te ważniejsze, większe i te mniej ważne. To z kolei może odbijać się na tempie realizacji poszczególnych przedsięwzięć.

Podkulski dobroczyńca?

Do tej pory w Rzeszowie panuje wyobrażenie na temat Ryszarda Podkulskiego, że jako mieszkańcy zawdzięczamy mu bardzo dużo, bo buduje obiekty, których do tej pory w mieście nie było. Ale nikt nie zwraca uwagi, że dzieje się tak chyba z powodu panującego układu.

Dlaczego w Rzeszowie nie powstało dotąd żadne centrum handlowe podobne do warszawskiej Galerii Mokotów czy Arkadii? Do tej pory powinno być już trzy lub cztery takie obiekty. Powinny ze sobą konkurować dla dobra klientów, tymczasem doszło do sytuacji, że wszystkie większe centra handlowe są kontrolowane przez Ryszarda Podkulskiego. Co więcej, w Millenium Hall, projektowanym na początku jako pierwsza poważna przeciwwaga dla obiektów Podkulskiego, on sam stał się współudziałowcem, m.in. dzięki temu, że udało mu się kupić malutką działkę w samym środku terenów, na których miało powstać Millenium Hall. Podobnie rzecz ma się z inwestycją przy dawnym hotelu "Rzeszów", która ostatecznie została przejęta przez Podkulskiego.

Jak miasto szło na rękę Podkulskiemu

Tak się składa, że w ostatnich latach, to czego miasto oczekuje i co udaje się wyegzekwować od innych inwestorów nie dotyczy przedsiębiorcy Ryszarda Podkulskiego. Podkulski budując swoje kolejne centra handlowe nie wykonał praktycznie nic na rzecz miasta. Trudno bowiem za takie inwestycje uznać zbudowanie pod obiektami handlowymi miejsc parkingowych, które z trudem służą jedynie klientom tych sklepów.

Największym problemem jest to, że miasto nie wymusiło na przedsiębiorcy dodatkowych rozwiązań komunikacyjnych wokół jego obiektów. Przykłady? Od lat nie rozwiązana sytuacja przy Centrum Handlowym Europa II, którego Podkulski jest współwłaścicielem, brak zapowiadanych parkingów podziemnych przy Galerii Graffica, brak inwestycji drogowych (np. dodatkowych zjazdów) przy obiektach Podkulskiego przy al. Rejtana.

Przypomnijmy sytuacje, w których władze miasta szły w ostatnich latach na rękę Podkulskiemu.

1. Tolerowanie przez miasto robót budowlanych, prowadzonych bez pozwolenia na budowie przy ul. Słowackiego (późniejsza Galeria Rzeszów). O sprawie alarmowali wówczas radni oraz Stowarzyszenie Architektów Polskich. Budowę rozpoczęto zanim uprawomocniło się pozwolenie na budowę. Miasto miało wiedzę na temat stanu prawnego pozwolenia na budowę (bo przecież samo je wydało), z okien ratusza było widać pracujące koparki, wylewane fundamenty. I co? I nic. Nikt z władz miasta nie zwrócił uwagi na takie szczegóły, by poinformować odpowiednie służby (nadzór budowlany).

2. W przypadku czterech obiektów Podkulskiego: Galerii Rzeszów, Galerii Graffiki, Plazy i budynku mieszczącego sklep Castorama, miasto wydało pozwolenia na obiekty o powierzchni sprzedaży poniżej 2 tys. mkw. A inwestor budował obiekty kilkakrotnie większe. Następnie dokonywał szerokiej zmiany sposobu użytkowania (wszędzie wprowadzał handel o powierzchni ponad 2 tys. mkw.), na co potrzebował pozwoleń na budowę (których nie miał) oraz uchwał Rady Miasta w sprawie zgody na lokalizację obiektów wielkopowierzchniowych (powyżej 2 tys. mkw.).

Mimo że prezydent Tadeusz Ferenc był informowany o tych samowolach budowlanych, m.in. przez radnych, którzy zwracali na to uwagę, miasto nie reagowało na tę sytuację. Mając zawiadomienia od radnych, władze miasta nie powinny twierdzić, że wszystko jest w porządku, ale zwrócić się o zbadanie sprawy.

Problemem dla Podkulskiego okazało się jednak to, że firma Castorama zagroziła, że nie wprowadzi się do obiektu przy al. Rejtana bez wymaganej zgody radnych. Wtedy prezydent i wspierający go radni lewicy, mimo że wcześniej takiej potrzeby nie dostrzegali, zaczęli wspierać konieczność przegłosowania uchwał zmierzających w stronę legalizacji tam handlu wielkopowierzchniowego.

Takie uchwały, będące krokiem do wspomnianej legalizacji zostały w końcu podjęte. W zamian Podkulski zobowiązał się, że poszerzy al. Rejtana od skrzyżowania z al. Powstańców Warszawy do ul. Popiełuszki (czyli obok swoich obiektów). Tak się jednak nie stało. Nikt z władz miasta nie doprowadził poprzez rozmowy z przedsiębiorcą do realizacji tych obietnic.

Pieniądze (2 mln zł) na al. Rejtana Podkulski wpłacił znacznie później jako element "dżentelmeńskiej umowy" zawartej z radnymi w zamian za kolejne kroki zmierzające do legalizacji innych jego obiektów: Galerii Rzeszów i Graffiki.

3. Od wielu inwestorów miasto uzyskało offset w postaci infrastruktury. Co prawda służącej także ich obiektom, ale ułatwiającej przecież funkcjonowanie miasta, na które budowa dużych sklepów ma wpływ. Chodzi o drogi, dodatkowe pasy ruchu, kolektory deszczowe. Często były to kwoty liczone w milionach zł. Jakie to firmy? Chociażby Tesco, Makro, Real czy RCMB.

Podobnie jest w przypadku budowanego Millenium Hall. Od inwestora tego centrum władze miasta wynegocjowały spory offset. Mają to być pieniądze na poszerzenie al. Rejtana, budowa dróg łączących ul. Kopisto z al. Rejtana za obiektem, a także mniejsze inwestycje na rzecz sąsiadującego z galerią osiedla Spółdzielni "Nowe Miasto".

W przypadku Ryszarda Podkulskiego było inaczej. Wszystkie jego obiekty były praktycznie podpinane „na ostro" do układu drogowego. Nie powstały więc dodatkowe pasy ruchu ułatwiające wjazdy i wyjazdy z jego galerii. Jeśli już coś zostało wykonane, to jedynie to, bez czego funkcjonowanie obiektu byłoby już zupełnie niemożliwe. Miasto nie potrafiło, a może raczej nie chciało negocjować z Podkulskim na temat offsetu. Miejscy urzędnicy tłumaczyli nieprzekonywająco, że chcą wspierać lokalnego inwestora. Są równi i równiejsi?

4. Praktyką stało się to, że ilekroć Podkulski zgłaszał wnioski dotyczące zmian w studium i planów zagospodarowania przestrzennego, dość szybko trafiały one pod obrady Rady Miasta. Bardzo często w dniu obrad, poza wcześniej ogłoszonym porządkiem. Niektóre, gdy radni mieli zastrzeżenia i nie chcieli ich zbyt szybko przegłosowywać, prezydent Ferenc ponawiał później wielokrotnie. Jeśli jakieś uchwały dotyczące polityki przestrzennej z takim uporem trafiają na radę, to chyba znak, że są zgodne z polityką przestrzenną miasta. Miejscy urzędnicy za każdym razem znajdowali bowiem uzasadnienie dla tych rozwiązań. Pytanie tylko, czy miasto ma w ogóle jakąś politykę przestrzenną? Tymczasem powszechnie znane są przypadki, że inni inwestorzy zgłaszają swoje wnioski dotyczące zmian w studium i planach przestrzennych i... bezskutecznie czekają miesiącami aż zostaną one skierowane pod rozwagę radnych. Czyżby te wnioski nie odpowiadały polityce miasta, a te kierowane przez Ryszarda Podkulskiego tak? Pytanie, co jeszcze oprócz złożenia dokumentów ma zrobić inwestor, żeby zajęto się jego wnioskiem?

Jak to się robi w Rzeszowie? Może ktoś z naszych Czytelników wie coś więcej? Czekamy też na Wasze opinie na forum Super Nowości: www:pressmedia.com.pl oraz pod adresem mailowym kkuchta@pressmedia.com.plTen adres email jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć

Krzysztof Kuchta

Naszym zdaniem...
Wydzierżawiłem Twoją działkę Panu Podkulskiemu. Prezydent Miasta
Jeśli radni uchwalą teraz zgodę na dzierżawy wiążące na kilkadziesiąt lat właścicieli działek, które za chwilę nie będą już należeć do miasta, to otwierają drogę do skandalicznych rozwiązań, których nie ma nigdzie indziej. Co to oznacza? Możesz dostać pewnego dnia list o takiej treści: „Wynająłem Twoją działkę Panu Podkulskiemu, ustaliłem z nim czynsz, nie jest on zbyt wysoki, bo pan Podkulski nie zgodzi się na taki czynsz i teraz działka już nie jest Twoja, bo jest pana Podkulskiego. Podpisano: Prezydent Miasta."
I to co piszemy powyżej, nie jest wcale wielkim żartem. Działki, o które chodzi, ewidentnie się tym ludziom należą. Zostały im bezprawnie zabrane, więc miasto nie ma prawa nimi rozporządzać na kilkadziesiąt lat do przodu, wiedząc, że przestaną należeć do miasta za pół roku czy za rok, jak tylko skończą się sprawy sądowe.
Jeśli radni spróbują to zrobić, korzystając z ostatniej chwili, to sprawa ta nie pójdzie w zapomnienie i praktycznie rzecz biorąc może to być koniec kariery tych osób. Media im tego nie darują. Prezydent może się w ten sposób podłożyć, bo wie, że prawdopodobnie nie będzie już kandydował. Im bliżej końca kadencji, tym bardziej będzie odważniejszy w robieniu różnych działań.
Teraz prezydent Tadeusz Ferenc stara się przymusić tych ludzi do tego, by podpisali umowę z Ryszardem Podkulskim na bardzo niekorzystnych dla nich warunkach. Jak czułby się właściciel jakiejś działki, gdyby przyszedł do niego miejski urzędnik i powiedział, że wynajął jego prywatną działkę innemu właścicielowi? Uznałby to za absurd. Przecież gdyby spadkobiercy odzyskali te działki, nie chcieli mieć żadnej umowy z Podkulskim. Prezydent chce więc ich na siłę ożenić z Podkulskim. A spodziewamy się, że w umowie będzie podany bardzo niewielki czynsz.
Niech Podkulski buduje centrum bez tych działek. Jednak jak widać władze idą mu na rękę. Ludzie mówią na mieście, że nie ma takiej rzeczy, której by Ferenc nie zrobił dla Podkulskiego. Wynika z tego, że prezydent każdemu potrafi zrobić krzywdę poprzez podpisanie wszystkiego dla Podkulskiego.

Dziennikarze Super Nowości

*****

Podkulski blokuje Millenium Hall?

Z Bogdanem Pawłowskim, inwestorem Millenium Hall, rozmawia, Krzysztof Kuchta

- Pomysł budowy na Nowym Mieście centrum handlowego, które później nazwano Millenium Hall, narodził się kilka lat temu. Co Pana skłoniło, by zainteresować się tego typu inwestycją? Zapytam przewrotnie: czy istniejące w Rzeszowie centra handlowe nie wystarczały?

- Tego typu inwestycje są częścią interesów, które od lat prowadzę. W Rzeszowie mieszkam, tutaj żyję, tutaj też inwestuję. Będąc między innymi właścicielem Centrum Handlowego Europa II, przez lata obserwowałem, jak zmienia się sposób robienia zakupów, jaką ewolucję przechodzi sam handel. Jednocześnie porównując Rzeszów do innych miast, łatwo zauważyć, że został on daleko w tyle za miastami, w których istnieją prawdziwe galerie handlowe w standardzie, w jakim żyje cały współczesny świat. Ponadto Rzeszów ma swoją specyfikę i potrzeby, których do tej pory nikt nie był w stanie spełnić. Myśląc o tej inwestycji, nie chodziło mi tylko o galerię handlową. Zależało mi na tym, żeby to miejsce dało mieszkańcom miasta i regionu więcej możliwości spędzania wolnego czasu. Udało się stworzyć koncepcje miejsca multifunkcyjnego - z wieloma działalnościami, na które w Rzeszowie jest ogromne zapotrzebowanie, bo ich po prostu nie ma. Sama nazwa właśnie tę multifunkcyjność podkreśla. Projekt spotkał się z bardzo dużym zainteresowaniem, śmiało można powiedzieć na świecie, bo w wielu miejscach był przywoływany jako przykład prawidłowego myślenia o takim biznesie zgodnie z czasem, trendami i prognozami na przyszłość. Chciałem to zrobić raz a dobrze!

- Chciał Pan więc zrobić centrum z „prawdziwego zdarzenia" i z rozmachem. Jednak czy to prawda, że już na wczesnym etapie okazało się, że w środku przyszłej inwestycji działkę kupił Ryszard Podkulski?...

- Długo pracowałem nad tym, żeby do realizacji tej inwestycji mogło dojść. Ryszard Podkulski robił wszystko, żeby mieć na to wpływ. Udało mu się przechwycić dwie działki, na zakup których miałem już zawarte umowy przedwstępne. Jedną z nich odzyskałem, a co do drugiej, to wielokrotnie proponowałem i zgłaszałem chęć jej odzyskania. Dobrego biznesmena cechuje spryt i tego Podkulskiemu odmówić nie można, ale dobrego biznesmena cechuje też uczciwość i honor, i ja tak staram się postępować. Byłem w posiadaniu jednej działki w okolicy byłego hotelu „Rzeszów", ale sprzedałem tę działkę, żeby nie uniemożliwiać procesu budowy innej galerii też potrzebnej miastu.

- Co mogło przyświecać takim działaniom Podkulskiego? Chęć blokady Pana inwestycji? Czy była gdzieś podobna sytuacja z działką „w środku" kupioną przez tego inwestora?

- Zdecydowanie tak. Działka nie mogła być w żaden sposób zagospodarowana. Jednakże przez fakt jej posiadania Podkulski stał się stroną wszelkich postępowań administracyjnych dotyczących Millenium Hall.

Sam problem nieodbierania korespondencji czy utrudnianie formalizowania jakiejkolwiek sprawy związanej z pozwoleniem na budowę. To naprawdę długa droga, którą musiałem przejść. Nawet przed sądem próbował udowadniać, że nie było go w domu, gdy doręczano mu korespondencje.

- Gdyby nie sprawa z działką, inwestycja mogłaby ruszyć szybciej. Trzeba było przecież dostosowywać do niej przygotowywany plan zagospodarowania.

- Zdecydowanie tak - w okresie przed pozwoleniem na budowę musiałem zmagać się z procedurami administracyjnymi wywołanymi działaniem Podkulskiego, o czym zresztą jawnie mówił w mediach.

- W końcu jednak projekt Millenium Hall nabrał kształtów i największa budowa na Podkarpaciu ruszyła. Obserwowaliśmy szybkie tempo prac. Minęło kilka miesięcy, aż tu raptem dźwigi stanęły, wybuchła kwestia zaległości wobec wykonawców, a w urzędach pojawiło się zamieszanie wokół pozwolenia na budowę. I w tę sprawę, co było zupełnie jawne, także zaangażowany był Ryszard Podkulski.

- Owszem, mieliśmy nieporozumienie z głównym wykonawcą, ale problem został zażegnany i rozwiązany. Nie jest to sprawą niespotykaną przy realizacji ogromnych inwestycji.

Kontrowersje wokół pozwolenia na budowę były inspirowane przez Podkulskiego. Jak czas pokazał, zarzuty okazały się bezpodstawne i nieprawdziwe .

- Po tych zawirowaniach budowa ponownie ruszyła. Jednak nie minęło dużo czasu, mieliśmy kolejne spowolnienie prac, a Pan przyjął Podkulskiego jako współinwestora Millenium Hall. Nie miał Pan wyjścia?

- Realizując projekt w kilku obszarach, wprowadzane były udoskonalenia w najlepiej rozumianym interesie inwestycji i funkcji, jaką ze sobą niesie. W efekcie zaistniała konieczność uzyskania zamiennego pozwolenia na budowę. Niosło to ze sobą groźbę kolejnych komplikacji. Był to czas intensywnych deklaracji Podkulskiego o chęci wejścia do projektu przy wykorzystaniu jego umiejętności radzenia sobie z lokalną administracją. Mimo że od kilku lat nie współpracowaliśmy, postanowiłem dać mu szansę jako wspólnikowi. Uważałem, że jego dynamizm w działaniu wniesie do projektu dodatkową wartość.

- W tamtym czasie pisaliśmy o zmianach w Millenium Hall, wprowadzonych - co było tajemnicą poliszynela - na wniosek Podkulskiego... Zmianach, dodajmy, chyba niezbyt korzystnych?

- Tak, był to okres, kiedy musieliśmy zrezygnować z sali multifunkcyjnej, zastępując ją możliwościami tańszymi, jakie dawała wniesiona do spółki działka.

Nie pozwoliłem jednak, żeby z projektu został usunięty multiplex kinowy. Generalnie następowała niekończąca się weryfikacja niehandlowej oferty Millenium Hall. Było to dla mnie tym bardziej bolesne, że właśnie w funkcji kulturalnej i rozrywkowej od samego początku upatrywaliśmy źródła sukcesu projektu jako całości. Projektu, który dzięki temu byłby niepowtarzalny.

- Po wejściu do MH Podkulski chwalił się, że popchnie tę budowę do przodu. Jakoś trudno to było zauważyć. Do tego podobno pousuwał firmy, które tam pracowały. Jaka w tym logika?

- Tak. Zaczął od wykazywania, że wszystko zrobiłby inaczej. Pozbywanie się firm i najlepszych fachowców z różnych dziedzin spowodowało, jak się okazało, uśpienie budowy. Trzy tygodnie po wejściu do projektu umowa o finansowanie inwestycji została rozwiązana. Millenium Hall pozostało bez ludzi i środków na wykończenie.

- Teraz dźwigi stanęły, na budowie nie widać ludzi. Dlaczego? Do tego krążą pogłoski, że Podkulski próbuje przejąć najemców, by podpisywali z nim umowy na wejście do jego inwestycji przy dawnym hotelu „Rzeszów". To prawda?

- Takiej informacji nie posiadam, ale nie zdziwiłaby mnie. Całe szczęście, że Millenium Hall ma ogromną rzeszę zwolenników, którzy wierzą w ten projekt (oczywiście w jego oryginalnej wersji). Do tego grona należą nasi najemcy, z którymi mamy bardzo dobre partnerskie relacje.

- Co dalej z Millenium Hall?

- Obecnie prowadzę wraz ze swoim zespołem zaawansowane rozmowy z kilkoma grupami finansowymi. Rozmowy są trudne, bo dodatkowo trafiliśmy na ogólnie trudny czas na rynku. Wierzę, że wszystkie problemy dotyczące inwestycji zostaną zakończone w ciągu dwóch najbliższych miesięcy. Centrum Kulturalno-Handlowe Millenium Hall wkrótce przestanie być tylko obietnicą. Mam nadzieję, że szybko uda nam się odzyskać nadszarpnięte zaufanie mieszkańców naszego miasta.